okay. sekarang aku dah realize.
memang. aku dah makin jauh dengan mereka-mereka.
si sahabatsahabat, kawankawan rapat, kekasih.
dan... erm, abah pun.
si sahabat yang sorang, dia yang terasa kami jauh.
sorang lagi, dekat. tapi aku tak berpeluang pun nak jumpa.
yang sorang lagi, dah macam lost contact je gayanya.
kawankawan gilak sindiketBBG,
semua macam dah bawak haluan masingmasing.
nua pulak, tengah sibuk adjust junior kot.
kekasih. walaupun ini setiap hari cakap kat hujung talian.
tapi tak tau apa masalah aku ni. aku dah macam abaikan dia.
kesian dia. aku bukan sengaja.
aku masih tak dapat setting masa aku dengan baik.
awak, sorry kalau saya tak macam dulu. saya cuba yang terbaik untuk kita jadi macam dulu. maaf, kalau emosi saya terumbang ambing. whatever it is, nuan aku sayau. nanti kita jumpa tau!
abah. adikrinduabah. tak tau nak cakap macam mana. mungkin sebab kitorang tak dipraktikkan untuk cakap depandepan yang kitorang sayang abah. sebab tu adik tak tau nak cakap macam mana.
aku rindu kalian. tak caya, tanya aku.